VER VIDEO

http://www.youtube.com/watch?v=sL6oIASsoL4

Tipo: Música/Arte - Exposición
Hora de inicio: El jueves, 11 de marzo de 2010 a las 19:30
Hora de finalización: El Domingo, 04 de abril de 2010 a las 20:00
Lugar: CENTRO CULTURAL ANABEL SEGURA

Tipo: Música/Arte - Exposición
Hora de inicio: El jueves, 11 de marzo de 2010 a las 19:30
Hora de finalización: El Domingo, 04 de abril de 2010 a las 20:00
Lugar: CENTRO CULTURAL ANABEL SEGURA

DescripciónOrbitados habla de una muestra heterogénea de arte, que permite recorrer
el universo creativo de los artistas participantes ; pasear por las obras generadas con el transfondo de la astronomía, que ha influido de diferente forma en cada uno de los miembros de ados que participan en esta exposición.
Podremos recorrer el cosmos personal de estos autores, de la mano de la
obra gráfica, la fotografía, la escultura y la música.
Un nuevo concepto del espacio, a través de sus diferentes planteamientos.

José Carlos Cabello atracción_escultura
alicia hernanz ¿hacia dónde gira el mundo?_grabado
marta g. santamaría ecos estelares_técnica mixta
rubén montoro nuestro lugar en el universo_fotografía
maría verdugo althöfer planetas habitados_litografía
MasauR constellazione cruciali_grabado
m.e. santiso mi universo_litografía
enric bardera planetas y asteroides_estampa digital
axelle fossier S’il vous plaît… dessine-moi un mouton_fotografía
jens jaeger universo interno_fotografía
santi vega puntos de luz y sonido en el espacio_música

otras colaboraciones:
juan carlos fuentes garcía
jose pablo arriaga
fernando del cubo
marcelo wong
maria germana
jesus hervás
salvador polo

Art Suite 319

Jose Pablo Arriaga and José Carlos Cabello Millan, Spain.

The entrance to ‘Rupture Versus Bridge’ immediately opens up to expose a stunning divide. It’s as if you are tossed into a free fall of sensations. Brilliantly finished white snow walls are torn apart by a striking blue ice fracture. The simplicity and purity of this space provide the perfect backdrop for connections.

Jose Pablo Arriaga and José Carlos Cabello Millan are impressive Spanish sculptors and designers. Jose Pablo Arriaga has received several Masters Degrees in both his native Basque Country and Scotland. His international experiences are as close to Spain as Scotland and far reaching as South Africa. José Carlos Cabello Millan is equally accomplished. Although he lives and works in Madrid, Spain he has participated and won awards in several international Sculpture Symposiums.

http://www.icehotel.com/uk/ICEHOTEL/Art-design/2010/Rupture-Versus-Bridge-Suite/#

/>Besarkadak ikusten ditu Jose Pablo Arriagak sustraietan, lurretik atera eta arbolei emandako besarkadak, askatasunez emanak; munduko lau kontinentetan egin ditu sustraien eskulturak, eta Uhagonen batuko ditu denak gaur gauean.

maddi ibaibarriaga

Lurraldez lurralde bota dituen sustraiak; lurraldez lurralde egin dituenak. Horiek dira Jose Pablo Arriagak batean eta bestean laga dituen sustraiak.

Egin dituen bidaietan sustraiak irudikatzen dituzten eskulturak egin ditu Arriagak, eta horrela, joan den leku bakoitzean sustrai bat laga du, bere esanetan, «besarkada bat».

Kongon, lehenengo sustraia

Afrikara egin zuen bidaian hasi zen Arriagaren sustraien bidaia. Intentzioa ez zen sustraiak egitea, bere esanetan, bidaiaren helburua «informazioa jaso, esperientziak, sentsazioak eta emozioak bizitzea zen».

Gauza batek harritu zuela dio: «Termitategiek lurra altxatzen zuten, eta arbolak besarkatu egiten zituztela zirudien», esan du. Lurragaz menditxoa bezala egiten zirela azaldu du, arbolak besarkatzen legez. «Pentsatu nuen, ze polita, zelako besarkadak ematen dizkion lurrak arbolari».

Horrela, Kongon zegoela egin zuen lehenengo sustraia, termitategietan inspiratuta. Hura izan zen «lehenengo besarkada, sustraia baino, besarkada».

Bidaia amaitu ostean ere, besarkadarena buruan geratu zitzaion Arriagari. Horrela, Markina-Xemeingo Udalaren proposamen bategaz bururatu zitzaion arbola bi elkartzea, «bien arteko besarkada sortzea». «Hor hasi zen sustraien historia», adierazi du.

«Ideia polita zen; ez nuen eskultura bat egingo eta gero beste bat zerikusirik ez zeukana. Hau da, zenbat eta gehiago egin, zenbat eta herrialde gehiago lotu, indar handiagoa hartuko zuen ideiak», dio.

Sustraien askatasuna

Hor hasi zen Arriaga sustraien ideia garatzen. «Sustraiak kuriosoak dira: ez da ikusten lur azpitik zer pasatzen den askotan, baina badakizu hor dagoela. Puntak edozein lekutan irten daitezke, ez dute mugarik. Nahiz eta harresiak jarri, edozein muga, beti topatuko du nondik ihes egin», azaldu du eskultoreak sustraiek transmititzen dioten «askatasuna» adieraziz. «Nik arazo asko eduki nituen nire bidaian», azaldu du, sustraiekin konparatuz, eta guztietatik irtetea lortu zuela dio. «Sustraiek beti gainditzen dituzte mugak: altura batean dagoen zerbaitera igo egiten dira, jausi beharrean dagoen zerbaiti laguntza eskaintzen diete. Beti mugak gainditzen», esan du.

Lau kontinentetan sustraiak

Bigarren sustraia bere herrian egin zuen Arriagak, Beheko mojen plazan. Gero, horren jarraipena Alpeetan egin zuen, Frantzian. Hurrengoak Mexikoko euskal etxean. Ostera ere Frantzian, Indian, Ameriketako Estatu Batuetan eta Argentinan egin zituen, herri bakoitzean pasadizo bat biziz eta bertakoekin lotura bereziak gordez.

Azkenengo sustraia Jukkasjarvi-n, Suedian egin du. Izotzezko hotelean logela bat egitera joan zen Arriaga, eta «bide batez» egin zuela dio. «Izotzezko sustraia egin nuen, eta gozamena izan zen. Foku bat zeukan behean, eta izotz blokeak kristalezko fluoreszente handi bat ematen zuen; argia pasatu egiten zuen eta», adierazi du. Gainera, inori ez ziola kontatu esan du, «ezkutuan legez» egin zuela.

Edozein materialez

Sustraiak edozein materialegaz egiteko asmoa duela dio. «Noan lekuan dauden elementuekin egitea gustatzen zait», esan du. «Niretzako sustraia noan lekuan parte hartzea da, euren kulturan sartzea», azaldu du. «Bertako jendeagaz, bertako elementuekin eta bertan eginda egotea da helburua».

«Garrantzitsua ez da egiteko prozesua, bertakoekin lortutakoa baino». Azken batean, «arbola ezberdinak, leku ezberdinak, jende ezberdina eta besarkatzeko era ezberdinak bilatzea», esan du.

Sustrai guztiak, Uhagonen

Jose Pablo Arriagaren sustrai edo besarkadak ezagutzeko aukera egongo da gaur gauean, 22:00etan, Uhagon kulturgunean. Proiekzio bat emango dute sustraiak ezagutzeko.

http://www.11barri.info/paperekoa/2010-02-12/p00011002/Sustraiek_emandako_besarkada_txikiak.htm

2010-02-02

Jose Pablo Arriaga artista markinarrak izotzezko logela bat egin du, Suediako Ice Hotel-en, Jose Carlos Cabello arkitekto espainiarrarekin batera. Bertan lo egiteko aukera izan dute.

Epeltasun bila, izotzetan

Ibai Maruri.

Ondo tapatuz gero, tenperatura hotzarekin ere gozo-gozo egin daiteke lo. Hala frogatu ahal izan du Jose Pablo Arriaga eskultore markinarrak. Berak eta Jose Carlos Cabello arkitekto espainiarrak sortu duten izotzezko logelan lo egiteko aukera izan du, zero azpitik 5 edo 6 graduko tenperaturan. Internet bidez jakin zuten Suediako Ice Hotel 20 logela bat sortzeko artista bila zebilela. Izena eman, proiektua aurkeztu, eta onartu egin zieten. Hala sortu dute Rupture Versus Bridge izeneko logela.

Arrakala batek bitan banatzen du gela, eta gainean zubi moduan eraiki dute bi lagunentzako ohea, dena izotzezkoa. Hortik datorkio izena. Ez dauka bestelako altzaririk. «Logelak lo egiteko balio behar duela esan ziguten, hori zen baldintza bakarra», arrazoitu du biluztasun hori Arriagak. Proiektuan aurkeztutakoa zorrotz bete behar zuten lana sortzerakoan. «Eskulturazko espazioa da». Sei metro da luze, 3,5 garai eta 4 zabal. Argia ere naturala da. «Bobeda osoa zulatu genuen, eta izotzezko blokeetatik sartzen da», azaldu du.

Arriagak eta Cabellok Argentinan ezagutu zuten elkar, sinposium batean. «Asko gustatu zitzaidan nola egiten duen lan. Gainera, haren sorkuntzak nirearekin zerikusi handia dauka». Hala, elkarrekin egindako proiektua dela argitu nahi izan du, elkarrekin pentsatu eta diseinatutakoa. Ez dira bata bestearen laguntzaile izan. «Adibidez, arrakala bere diseinua da, eta ohea nirea».

«Hotela bi futbol zelairen parekoa da tamainaz. Zinema, eliza eta sami herriari buruzko museo bat ere baditu», gogoratu du Arriagak. Jukkasjaervi hirian dago eraikita, Torne izeneko ibaiaren aldamenean. «Lanerako izotza bertatik hartzen da, eta udaberrian, tenperatura igo eta izotza urtzen hasten denean, bertara joaten da ura, zuzenean».

Aurreneko esperientzia izan du Arriagak izotzarekin, eta asko gustatu zaio: «Maiteminduta nauka». Lana egiten ari zela buruan zuen denboraldi baterako kontua izango zela. Alegia, lau hilabete igarotakoan bere sorkuntza desagertu egingo zela. «Ideia horrek asko erakartzen ninduen». Lantzeko material erreza iruditu zaio. Egurrezko tresnekin egin dute lan. Motozerra ere erabiltzen da, blokeak mozteko. Baina katea desberdina dela dio Arriagak. «Kolperik, ordea, ezin zaio jo. Tresna zorrotzekin pazientziaz landu beharreko materiala da». Baita garbia ere. «Zenbat eta lan gehiago egin, orduan eta gutxiago zikintzen zara!», egin du txantxa. Lan egiten zuten bitartean ondo jantzita egon behar zuten. «Ezin gelditu pentsatzeko ere. Atseden hartuz gero, geu ere izoztu!».

Hotzik ez lotarakoan

Hotelean lo egiteko galtzazpi luzeak, txano bat eta kamiseta termiko bat ematen dute. «Guk egindako oheak egurrezko egitura dauka izotzaren gainean, lastaira ere bai, eta, gainetik, oreinaren larrua. Zaku barruan egiten da lo». Hasieran oso emozionatuta egon zirela gogoratu du, eurek egindako logela zelako. «Lo oso ondo egiten da, ez da hotzik pasatzen». Txarrena jaikitzean ohe barruko berotik logelako hotzera pasatzea dela dio. Orduan baino ez da igartzen hotza. «Te beroa ekartzen dizute». Izotzezko hotelak taberna dauka, eta, gauez zerbait hartu nahi izanez gero, izotzezko edalontzietan zerbitzatzen dute. 400 euro inguru balio du gau batez ostatu hartzeak. www.icehotel.com webgunean egin behar da erreserba.

http://paperekoa.berria.info/plaza/2010-02-02/048/005/Epeltasun_bila_izotzetan.htm

La Asociación de Artesanos de Euskal Herria Arbaso otorgó recientemente al programa “Bi Errepidean” el premio Artetsu por su aportación a la difusión de la artesanía vasca. Todo el equipo del programa quiere agradecer este galardón con otro reportaje sobre la labor de nuestros artesanos.

En Markina vive y trabaja Jose Pablo Arriaga, que se dedica a la talla de madera. El y su hermano Henrike aprendieron el oficio de su padre. Henrike elabora elementos tradicionales como ‘lauburus’ o kutxas. Jose Pablo, por su parte, se ha decantado por diseños nuevos. Ha viajado por todo el mundo mostrando su trabajo y conociendo otras culturas. Hablará de su proyecto Besarkadak y de la plataforma Haserre Nago! que denuncia el difícil futuro de los artesanos.

Los maestros artesanos protagonistas este viernes en “Bi Errepidean”, que se emite a las 20:55 horas por ETB-1.

http://www.eitb.com/telebista/etb1/